خداوند خیرخواه
خداوند خیرخواه
برای دانلود فایل PDF منبر مکتوب اینجا کلیک کنید
موضوع: وقتی خدا خیر ما را بخواهد | شب قدر
در شب قدر، سرنوشت یک سالهی ما رقم میخورد. پرسش مهم اینجاست: آیا خداوند برای ما خیر میخواهد یا نه؟
امام رضا (ع) فرمودند:
در شب قدر، تمام آنچه قرار است در یک سال آینده رخ دهد—از خیر و شر گرفته تا نفع و ضرر و حتی مرگ و زندگی—تقدیر میشود.
این یعنی امشب لحظهی سرنوشتسازیست. اما آیا خدا خیر ما را میخواهد؟ یا ما را به حال خود رها کرده؟
وقتی حال خوبمان وابسته به نفع شخصیست
بعضیها تا زمانی که زندگی مطابق میلشان پیش میرود، خداوند را ستایش میکنند. اما کافیست اتفاقی خلاف میلشان بیفتد، فوراً زبان به شکایت باز میکنند و خدا را مسئول میدانند.
در آیهی ۱۱ سورهی حج دقیقاً همین رفتار را توصیف میکند:
عدهای فقط وقتی حالشان خوب است، به خدا ایمان دارند. همین که گرفتار شوند، دچار تردید و برگشت میشوند.
این خسران آشکار است: هم دنیا را از دست میدهند، هم آخرت را.
سوءتفاهم رایج دربارهی خدا
یکبار در ماه رمضان، مردی با ناراحتی گفت: “ماشینم دزدیده شده. خدا نخواست داشته باشمش!”
این نوع نگاه، سادهانگارانه است. خداوند که نمیخواهد کسی بدبخت شود. اتفاقها نتیجهی مستقیم ارادهی خداوند نیستند؛ بلکه با عوامل و انتخابهای خودمان گره خوردهاند.
خدا خیر ما را چطور میخواهد؟
خداوند خیر را برای همه میخواهد، اما پذیرش آن خیر به حال درونی خود ما بستگی دارد.
در قرآن آمده:
“خداوند حال هیچ قومی را تغییر نمیدهد، مگر آنکه خودشان حالشان را تغییر دهند.”
و بعدش میگوید:
“وقتی خداوند برای قومی بدی بخواهد، دیگر چیزی جلوگیر آن نیست.”
ترتیب این آیات نشان میدهد که خود ما تعیین میکنیم خداوند برایمان خیر بخواهد یا شر.
سهم ما از شب قدر چقدر است؟
قدر، مثل بارانیست که بر سر همه میبارد، اما هر کس به اندازهی ظرفیتش بهره میبرد.
یکی مثل زمین نرم، همهاش را جذب میکند.
یکی مثل سنگ، هیچچیز نمیپذیرد.
قرآن و شب قدر هر دو داروی شفابخشاند، اما برای کسی که مریض باشد و نخواهد درمان شود، همین دوا به درد تبدیل میشود.
خداوند فرصت قطع زنجیرهی گذشته را میدهد
گذشتهی ما با آیندهمان پیوند دارد. اما خداوند، شب قدر را قرار داده تا این زنجیرهی تکرار را بشکنیم.
اگر کسی سال گذشتهاش خوب نبوده، امشب فرصت دارد با توبه، دعا، و استغفار، آیندهاش را بازنویسی کند.
این یعنی خداوند خیرخواه ماست؛ حتی وقتی ما از خودمان غافلیم.
وقتی خداوند نوری در دل میکارد
امام صادق (ع) میفرماید:
اگر خداوند برای بندهای خیر بخواهد، نوری در قلبش قرار میدهد که او را به سمت حق میکشاند.
شاید همین حالا هم خداوند نوری در دل تو گذاشته. آن حس بازگشت، آن شرمندگی، آن اشتیاق برای بهتر شدن—همهاش نشانهی خیرخواهی خداوند است.
داستانی از دل خاکریز
در جبهه، رفیقی داشتیم به نام حسن لاته. مردی که قبل از انقلاب در گناه غرق بود. خودش میگفت: هر گناهی را که فکرش را بکنی مرتکب شدم.
بعد از انقلاب، مسیرش تغییر کرد. یک روز دید صف بلندی کنار مسجدی شکل گرفته. پرسید: صف چی هست؟ گفتند: “صف دیدار با خداست.”
جمله چنان در دلش نشست که همانجا تصمیم گرفت به کاروان عاشقان خدا بپیوندد.
در وصیتنامهاش نوشته بود:
خدایا بدنم را طوری نسوزان که مردم عکسهای گناه گذشتهام را روی تنم ببینند. آبرویم را بخر.
خداوند دعایش را شنید. در یک عملیات، حسن لاته شهید شد. پیکرش آنچنان متلاشی شده بود که هیچ تصویری از آن باقی نمانده بود.
خدا آبرویش را خرید. این است معنای خیرخواهی خدا برای بندهای که توبه میکند.
تو از رحمت خدا ناامید نباش
اگر امشب دلت شکسته، اگر فکر میکنی گذشتهات سیاه است، اگر از خودت بیزاری—خداوند هنوز خیر تو را میخواهد.
قرآن میگوید:
“هیچکس جز کافران از رحمت خدا ناامید نمیشود.”
حتی اگر تا همین امشب در دل باتلاق گناه بودهای، خداوند تو را میبیند.
برگرد. خیر تو در بازگشت توست.